Zalecenia Biskupa Płockiego

Ks. bp Piotr Libera wydał w związku ze zbliżającymi się Świętami Wielkanocnymi rozporządzenie, w którym są zawarte m.in. następujące treści:

  1. Nikt nie zaciąga winy, jeśli nie jest w kościele w niedzielę, a uczestniczy w Eucharystii poprzez środki masowego przekazu.
  2. Nie zaciąga winy ten, kto nie będzie uczestniczyć w Triduum Paschalnym, a także w Niedzielę Wielkanocną w kościele, ale przeżyje Mszę za pośrednictwem środków masowego przekazu.
  3. Nie można budować ciemnicy i okazałego grobu Pańskiego. Nie będzie strażaków czuwających przy grobie.
  4. Nie będzie tradycyjnego poświęcenia pokarmów w Wielką Sobotę. Prosimy to zrobić w domu w poranek wielkanocny, a modlitwę znaleźć w księdze Obrzędu błogosławieństw bądź w Internecie. Nie będzie procesji rezurekcyjnej.
  5. Nabożeństwa Triduum Paschalnego będą w naszym kościele, ale bez udziału wiernych. W Wielki Czwartek o godz. 1800, w Wielki Piątek o godz. 1800 i w Wielką Sobotę o godz. 2000. Zachęcamy do uczestnictwa w tych świętych Misteriach za pomocą mediów.
  6. W Wielką Sobotę będzie możliwość adoracji Najświętszego Sakramentu przy Grobie Pańskim od godz. 800 rano do 1930 wieczorem, w grupach 5 osobowych.

ŻAL DOSKONAŁY
W CZASIE PANDEMII KORONAWIRUSA

Częścią Tradycji Kościoła katolickiego jest przekonanie, że “żal doskonały”, czyli taki, który przeżywamy ze względu na miłość do Boga, połączony z pragnieniem spowiedzi, gdy tylko będzie to możliwe. Skutkuje on odpuszczeniem grzechów ciężkich.
Katechizm Kościoła Katolickiego naucza: „Gdy żal wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany “żalem doskonałym” lub “żalem z miłości” (contritio). Taki żal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on także przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe (nr 1452).

JAK WZBUDZIĆ AKT ŻALU DOSKONAŁEGO?

W sytuacji, gdy nie ma możliwości wyznania grzechów przed kapłanem, należy:

  1. wzbudzić w sobie pragnienie przyjęcia sakramentu pokuty (z postanowieniem przystąpienia do niego przy najbliższej okazji);
  2. zrobić rachunek sumienia i w odniesieniu do wykrytych grzechów postanowić nie popełniać ich w przyszłości (jak w ramach przygotowania do spowiedzi sakramentalnej);
  3. wzbudzić w sobie żal za popełnione grzechy ze względu na miłość do Boga – tak uczciwie, jak tylko potrafimy; można wypowiedzieć formułę: “Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu” albo przeczytać np. Psalm 51(50);
  4. przyjąć sobie jakiś czyn pokutny w ramach pokuty za grzechy;
  5. przyjąć Komunię św. (sakramentalnie lub duchowo).

JAK PRZYJMOWAĆ KOMUNIĘ DUCHOWĄ?

Sobór Trydencki (1551) naucza: „Odnośnie do korzystania z tego świętego sakramentu ojcowie nasi słusznie i mądrze rozróżnili trzy sposoby jego przyjmowania. Uczyli, że: jedni przyjmują go tylko sakramentalnie, jak grzesznicy; inni tylko duchowo, mianowicie ci, którzy w pragnieniu spożywając ów podawany niebiański chleb – żywą «wiarą, która działa przez miłość» – odczuwają jego owoc i pożytek; inni wreszcie przyjmują go zarówno sakramentalnie, jak i duchowo” (Sobór Trydencki, Dekret o Najświętszym Sakramencie Eucharystii:

  1. W czasie transmisji Mszy św. Należy uczestniczyć w liturgii, słuchając i odpowiadając, biorąc udział w śpiewach. Trzeba odłożyć wtedy na bok wszystkie inne sprawy. W czasie udzielania Komunii św. trzeba wzbudzić w sobie pragnienie przyjęcia Jezusa Eucharystycznego i sakramentalnego zjednoczenia z Nim. Można wypowiedź słowa modlitwy, na przykład proponowanej poniżej, a także przedłużyć Komunię duchową na czas dziękczynienia po Mszy św., odmawiając inne modlitwy, zwłaszcza Akty uwielbienia czy Litanię do Serca Pana Jezusa.
  2. Poza transmisją Mszy św. W sytuacji, gdy nie ma możliwości przyjęcia Komunii św. poprzez spożycie Ciała/Krwi Pańskiej, można wzbudzić pragnienie przyjęcia Komunii i powiedzieć o nim Bogu w dowolnej formie, prosząc o sakramentalne zjednoczenie z Chrystusem. Skutkuje to faktycznym przyjęciem łaski Najświętszego Sakramentu. Poza transmisją Mszy św. warto zacząć od aktu pokuty, rozważenia czytań z dnia, a przed aktem Komunii duchowej odmówić modlitwę Pańską oraz „Panie, nie jestem godzien…”.

MODLITWA KOMUNII DUCHOWEJ
WEDŁUG PAPIEŻA FRANCISZKA

Kładę się u Twych stóp, o mój Jezu, i ofiarowuję Ci moje skruszone serce, uniżone w swojej nicości i Twojej świętej obecności. Adoruję Cię w sakramencie Twej miłości, niewysłowionej Eucharystii. Pragnę przyjąć Ciebie w tym ubogim przybytku, jaki oferuje Ci mój umysł. Czekając na radość z sakramentalnej komunii, pragnę przyjąć Cię w duchu. Przyjdź do mnie, O mój Jezu, kiedy ja, ze swojej strony, przychodzę do Ciebie! Niech Twoja miłość ogarnie moje całe jestestwo w życiu i śmierci. Wierzę w Ciebie, Tobie ufam, Ciebie miłuję. Amen.

Spotkanie opłatkowe

Grudzień to czas, w  którym spotykamy się w gronie najbliższych przy wigilijnym stole. W naszej parafialnej scholi czujemy się jak w rodzinie, dlatego tak jak co roku zebraliśmy się w kościelnej sali, by złożyć sobie życzenia i podzielić się opłatkiem. Spotkaniu towarzyszył śpiew kolęd, smaczne jedzenie i przyjacielskie rozmowy.

Konkurs Rodzinnych Szopek Bożonarodzeniowych

Dnia 6 stycznia 2020 roku, już po raz dziewiąty odbył się w Płocku Orszak Trzech Króli.

Piękną tradycją towarzyszącą Orszakowi Trzech Króli jest Konkurs Rodzinnych Szopek Bożonarodzeniowych. Konkurs i wystawa szopek organizowane są za pośrednictwem przedszkoli, szkół i placówek wychowawczych w Płocku.

Także uczniowie Szkoły Podstawowej nr 15 im. św. Franciszka z Asyżu wykonali w gronie rodzinnym piękne prace. 

Miło jest nam poinformować, że jedna z szopek wykonanych przez rodzinę z naszej parafii – Państwo Kiełbasów, uzyskała II miejsce w etapie diecezjalnym. Wielkie Gratulacje! Poniżej galeria zdjęć prac wykonanych przez rodziny z parafii św. Maksymiliana w Płocku – Ciechomicach.

Życzenia świąteczne 2019

Kochani Parafianie i mili Goście

Przyjmijcie najserdeczniejsze życzenia na zbliżające się święta i nowy rok 2020. Niech Nowonarodzony Syn Boży obdarza wszelkimi łaskami: darzy zdrowiem, serca napełnia radością, szczęściem i miłością. Niech dodaje każdego dnia tej mocy, aby nikt nie zwątpił w Jego miłość. Przyjmując Go do swego życia codziennego, dzięki Jego mocy, możemy życie swoje uczynić piękniejsze i szczęśliwsze.

ks. Proboszcz